| De "Hel van het Noorden" | ||
| |
|
|
| Vanmiddag
stond in Hallum de derde wedstrijd voor de Holland Inline Cup op het
programma. De wedstrijd in Hallum, beter bekend als de
Barthlehiemtocht, is met 100 kilometer door het Friese land de zwaarste
skeelerwedstrijd in Nederland. Voor mij een goede wedstrijd gereden en
als 12e geëindigd. De wedstrijdloze periode in juli en augustus had ik benut om specifiek te trainen voor Hallum. Het was de eerste keer dat ik zou gaan proberen om de wedstrijd uit te rijden. En voor 100 kilometer skeeleren is een flinke conditie geen overbodige luxe. In de afgelopen maand voelde ik me goed, maar in Joure kwam dat er niet uit. Deze week rustig gebleven en met vertrouwen naar Hallum toegewerkt. Vanmiddag in Hallum waaide het al behoorlijk en bij iedereen was het de vraag of het droog zou blijven of dat het zou gaan regenen. Nog even een poosje afgewacht en toen maar besloten van droog weer uit te gaan, wat betreft de wielkeuze. Er stond een behoorlijke wind en al vrijwel gelijk kwam de wind van zij te staan, dus was het zaak goed voorin te zitten, om niet geklopt te zijn als het peloton in waaiers zou gaan. Al vrij snel in de eerste ronde was het Erik-Jan Spijkerman die demarreerde, hij kreeg vrij snel een flink gat. In het peloton was wel de overtuiging dat hij solo niet deze afstand zou kunnen volbrengen. Na een poos kreeg hij gezelschap van Erik Hulzebosch en samen breiden ze hun voorsprong uit. Het peloton liet de mannen echter niet te ver weg rijden. In het peloton was de samenwerking niet optimaal en waren het vaak groepjes die probeerden weg te komen. Dit slaagde niet door goed controlerend werk van de Nefit-ploeg. Ik voelde mijzelf goed en kon goed van voren koersen. Ik kon een paar keer met groepjes mee springen. Op een gegeven moment was ik een paar kilometer weg met Arjan Mombarg en Willem Hut. Tegen het einde van de eerste ronde, kwam er even een slecht voor mij. Ik verloor even de aansluiting met het peloton en moest volle bak om terug te komen. Maar in Hallum krijg je niets kado en is het de kunst goed met tegenslagen om te gaan. Ik kon weer terugkomen en herstelde vrij snel. Met de eerste doorkomst in Hallum, na 30 kilometer, was ik weer hersteld. Even leek het erop dat het flink zou gaan regenen, maar dat bleef gelukkig achterwege. Ik voelde me weer goed en schoof weer goed op naar voren. Ook ploegmaats Martijn Kromkamp en Hermen van der Wal zaten nog goed voorin. Frank Woltman had het wat moeilijker. Begin tweede ronde ontsnapte een groepje, om te proberen de koplopers te achterhalen. Dit was ook teken voor het peloton om gas te geven. Het groepje werd weer teruggepakt en langzaam maar zeker werd de voorsprong van de twee koplopers kleiner. Na ruim vijftig kilometer werden de twee teruggepakt. Vlak hiervoor was het Arjan Mombarg die wegsprong en Renaat Demeter met zich mee kreeg. Deze twee reden hard door en hun voorsprong groeide. Achter deze twee wilde de samenwerking niet echt op gang komen. Inmiddels was het peloton al flink uitgedund, maar de drie mannen van Buiter/Time-Out zaten nog goed mee voorin. Om beurten konden we meespringen met ontsnappingspogingen. Na de tweede doorkomst in Hallum begonnen het ruwe asfalt en de klinkerstroken hun tol te eisen. Ik kreeg last van mijn voeten, alsof ze verbrand waren. Maar het was zaak door te gaan, niemand krijgt het kado en de benen waren nog wel goed. Halverwege de derde ronde ontplofte was over was van het peloton. Ik was net weg geweest en kon niet weer mee. Ploegmaat Martijn Kromkamp reageerde wel alert en zat gelijk mee. Na 75 kilometer sprong ik samen weg met Henry Visscher, voor naar later bleek voor plek 12. Toen bleek pas echt wat deze koers inhoud, bij het vol aanzetten schoot de kramp bijna in mijn bovenbenen. Op goed tempo konden we samen doorrijden en bereikten we Hallum. Daar kon ik mijn vluchtgenoot lossen en werd zo twaalfde. Ploegmaat Martijn Kromkamp kon goed mee van voren en wist uiteindelijk sterk 4e te worden. Helaas net naast het podium, maar hij kon er vrede mee hebben, de mannen voor hem waren sterker. Voor mezelf heb ik een goed gevoel over gehouden aan deze wedstrijd. Ik kon lange tijd mee van voren en als ploeg hebben we een sterke wedstrijd gereden. 100 kilometer skeeleren is zeker een uitdaging. Ik heb vandaag zeker een mentale grens overschreden, wat betreft wat je denkt dat er fysiek mogelijk is voor een sporter. Uitslag: 1. Arjan Mombarg 2. Renaat Demeter 3. Willem Hut 4. Martijn Kromkamp 12. Ard Veneman 19. Hermen van der Wal 45. Frank Woltman ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() Foto's via Harm de Boer Fotografie |
||
| |
||