De voorbereiding op het seizoen verliep helaas niet vlekkeloos dit jaar. In de voorbereiding op het trainingskamp in Gran Canaria voelde ik me beter dan ooit, vooral in de fietstrainingen ging ik harder dan ooit. Ook in de eerste week in Gran Canaria gingen de trainingen heel lekker en fietste ik hard en makkelijk. Helaas werd er halverwege de tweede week een streep door die plannen gezet, door een valpartij in een afdaling. Het gevolg was 5 dagen ziekenhuisopname, en een trainingsachterstand van 4 weken. Achteraf gezien is dat het breekpunt geweest dit seizoen, ik heb de gevolgen van die val duidelijk onderschat.
Na de verplichte rustperiode heb ik de trainingen weer rustig opgepakt, het seizoen kwam snel dichterbij dus het was zaak de trainingen nu op het skeeleren te focussen. Na een kleine maand weer terug in training, ging ik op trainingskamp naar Latina (Italië).
Terug in Nederland stond al vrij snel de eerste wedstrijd op het programma. Het vertrouwen om uit te kunnen rijden was er wel, maar door materiaalpech duurde deze wedstrijd slechts een paar ronden. De wedstrijden erop gingen duidelijk beter, in Emmeloord kon ik weer gemakkelijk volgen. In Gramsbergen reed ik een goede wedstrijd. Ik had het gevoel weer op de goede weg te zijn, maar ik werd een beetje ziek en de wedstrijden die volgden gingen duidelijk minder.
In aanloop naar het NK marathon reed ik de week voor het NK een van mijn beste wedstrijden in Wolvega. Maar zoals in de lijn van het seizoen was het NK weer een wedstrijd waar ik weinig meer kon dan volgen. Een echt constant niveau is er niet geweest dit jaar. In de wedstrijden richting de zomerstop kwam langzaam het goede gevoel weer een beetje terug. De laatste 3 wedstrijden in de laatste week voor de zomerstop gingen goed, maar een goede uitslag zat er helaas niet in.
De wedstrijdloze maand van halverwege juli tot halverwege augustus was een mooie gelegenheid om weer wat extra te trainen. Vlak erna stond de Barthlehiemtocht in Hallum op het programma. De zwaarste wedstrijd in Nederland over 100km door het Friese land. Dit zou de eerste keer worden dat ik hier zou starten om de wedstrijd uit te rijden. De trainingen bleken niet voor niets geweest te zijn. Hallum werd mijn beste wedstrijd van het seizoen. Gedurende de eerste 60 km heb ik goed werk voor de ploeg kunnen doen door veel mee te springen met aanvallen. Uiteindelijk werd Martijn Kromkamp 4e en werd ik 12e en kon ik tot ver in de koers met de voorsten mee.
De wedstrijd in Hallum had fysiek zijn tol wel geëist en de wedstrijden die erop volgden waren zwaar. Vooral doordat je je snelheid kwijt raakt door een zware wedstrijd als Hallum. Voor de finale in Oldebroek kon ik me nog 1 keer goed opladen. Met een goed gevoel kon ik hier het seizoen af sluiten.
Na het seizoen heb ik een maandje rust genomen en nu begin ik rustig aan weer met trainen. De basis voor volgend jaar leggen en enkele wedstrijden schaatsen. Terugkijkend op afgelopen seizoen heb ik de blessure onderschat en wilde ik te snel weer doen alsof er niets gebeurd was. Dit jaar heeft mij zeker gemotiveerd deze winter weer alles te geven in de voorbereiding, om volgend jaar weer een stap voorwaarts te zetten!
2006, een overzicht in beeld:
Foto's via Harm de Boer Fotografie
)
)
)
)
)
)
)
)
Met dank aan Sonja Ekkerman voor de foto's