De maandag na de wedstrijd in Wolvega merkte ik het al, ik had een verkoudheid opgelopen. Maandag nog wel even gefietst, maar dinsdag en woensdag was ik lang niet fit en behoorde trainen ook niet tot de mogelijkheden. Door goed te slapen en flink wat vruchtensap drinken toch geprobeerd de verkoudheid zo snel mogelijk de baas te worden. Het koortsige was ik donderdag weer kwijt en toen kon ik voor het eerst weer een uurtje skeeleren, maar zaterdag was ik nog steeds wel flink verkouden.
Niet topfit dus, maar de wedstrijd in Vorden is er één waar de snelheid hoog ligt en je relatief gemakkelijk kunt volgen. Toch besloten om dus wel te starten en te kijken of ik nog wat voor de ploeg kon betekenen. Ondanks het fysieke ongemak was het gevoel op de skeelers wel goed, de laatste weken gaat het skeeleren een stuk soepeler en komt de snelheid makkelijk. Vanaf de start was het gevoel wel goed en zat ik lekker in de wedstrijd.
Na een kilometer of tien werd Ingmar Berga teruggepakt na een demarrage en ik besloot het moment te gebruiken om door te rijden. Ik pakte een gaatje met het peloton en snel was het Arjan Smit die reageerde. Hij kwam hard over me heen, maar tot mijn eigen verrassing kon ik snel aansluiten. Smit trok vervolgens hard door, maar we kregen niet de ruimte van het peloton.
Op het moment dat we teruggepakt werden ontsnapte er direct weer een groep en dat bleek funest voor mij. De ontsnapping had kracht gekost en ik had even de tijd nodig om te herstellen. Het was wachten tot de snelheid in het peloton even terug zou zakken, maar dat gebeurde niet snel genoeg. Nu merkte ik toch wel dat ik afgelopen week ziek was geweest. Ik kreeg wat last van mijn luchtwegen en ik herstelde niet snel genoeg. Het peloton viel niet stil en op ongeveer halfkoers was het even op en werd ik gelost. Na een ronde te hebben laten lopen wel weer aangesloten, om toch nog wat kilometers te pakken en snelheid op te doen.
In het peloton vervolgens mee gereden zonder moeite te hebben met de snelheid. Normaal gesproken had ik de demarrage goed moeten kunnen verteren, maar met de ziekte erbij lukte dat net niet. Wel balen, want het wordt voor mijn gevoel nu wel tijd om eens echt een goede wedstrijd te rijden en ook in de finale nog wat voor de ploeg te kunnen betekenen. Nu had dat nog wel gekund, maar was ik al gelost en is de ongeschreven wet dat je je dan niet meer met de koers bemoeit.
De rest van de ploeg leverde weer goed werk vandaag. In de finale was er een kansrijke groep ontsnapt, maar door sterk achtervolgingswerk van Crispijn en Sander, wisten ze Gary toch weer in stelling voor de overwinning te brengen. In de eindsprint werd Gary een vrije sprint echter ontnomen en zo kwam hij niet verder dan de vierde plaats.
Vanaf komende vrijdag staat in Nijeveen het NK baan op het programma. Tijdens de baanwedstrijd daar dit jaar reed ik daar al lekker. Ik verwacht komende vrijdag weer wedstrijdfit te zijn en ik voel de snelheid er is. Het zou mooi zijn als ik een top 10 plek zou kunnen pakken. Ik zie het NK echter meer als een goede training voor de komende marathons.
Uitslag:
1. Bart Swings
2. Mark Horsten
3. Sjoerd Huisman
4. Gary Hekman
46. Crispijn Ariëns
48. Tristan Loy
50. Sander de Graaff
51. Ard Veneman
Foto's via Harm de Boer Fotografie