Nadat het vorige week in Lisse echt niet ging, had ik even nodig om de motivatie weer terug te vinden. Nadat ik maandagavond lekker getraind had was die wel weer redelijk terug. De rest van de week goed getraind en mijn frames wat anders onder mijn schoenen gezet. Dat bleek een goede keuze. Daardoor ging het skeeleren een stuk soepeler en was er meer balans.
In Oldebroek reed er bijna direct vanaf het startschot een kopgroep weg. Ik besloot af te wachten, even als de rest van de ploeg. Dat bleek achteraf niet de juiste beslissing. Al snel kreeg de kopgroep een voorsprong van 30 seconden. In het peloton werd er wel achtervolgd, maar van een georganiseerde achtervolging was geen sprake. Gary probeerde een aantal malen te springen, maar telkens kreeg hij mannen mee die niet of amper over wilden nemen.
Ik reed een stuk makkelijker dan de laatste weken en wat gevoel betreft was dit de beste wedstrijd van het seizoen, tot nu toe. Met een kleine 10 kilometer te gaan wist Gary alsnog weg te springen uit het peloton, in gezelschap van een aantal mannen. Ik bleef op kop van het peloton tempo rijden, zodat er vanuit het peloton niet gedemarreerd zou worden. Dat lukte, de groep met Gary erbij bleef weg.
Dat was het laatste wat ik kon doen, toen er nog een keer werd versneld in het peloton, miste ik even de kracht om nog een keer aan te zetten. Deels ook doordat het al even geleden was dat ik zolang gereden had. Na de wedstrijd merkte ik dan ook wel dat ik wel redelijk diep was gegaan. Vaak is dat een positief teken voor mij, als ik dat kan betekent dat de vorm er wel is. Het is goed om te merken dat ik het skeeleren nog niet verleerd ben. Naar het gevoel wat ik zaterdag had ben ik lang op zoek geweest, het is goed om te merken dat het terug is. Op deze manier is het plezier in het skeeleren helemaal terug en kan ik weer vooruit gaan kijken.
Uitslag:
1. Erwin Mesu
2. Frank Fiers
3. Gerwin Smit
17. Gary Hekman
25. Sander de Graaff
31.Ard Veneman
Foto's via Harm de Boer Fotografie
Foto's via AWE Fotografie