Hard onderuit in Steenwijk




Na een wedstrijdloos weekend stond gisteravond de befaamde "Klim van Steenwijk" op het programma. Echter een weinig succesvol verloop voor mij, waardoor ik ook de wedstrijd in Almere moest missen.

Gedurende de eerste maand van het seizoen zijn de wedstrijden onregelmatig verdeeld. Zo reden we op 30 april de laatste marathon en stonden er vervolgens op 16 en 17 mei twee wedstrijden achter elkaar op het programma. De eerste van die twee wedstrijden was de wedstrijd in Steenwijk die dit jaar het 25-jarig jubileum vierde. 25 jaar skeelerhistorie, met alleen maar grote namen als winnaars.

Het parcours in Steenwijk is al jaren hetzelfde, een rondje van ruim 2,5 kilometer, met daarin een pittige heuvel. Ieder jaar staat de wedstrijd in Steenwijk opnieuw garant voor een zware wedstrijd voor de rijders en een aantrekkelijke wedstrijd voor het publiek.

De blessure aan mijn knie die mij in Oldebroek wat parten speelden was gelukkig volledig genezen en wat extra rust afgelopen week zorgden dat ik met goede benen aan de start kwam. Van de goede benen kon ik echter niet al te lang profiteren. Al in de tweede ronde ging er iemand, die niet al te stevig op zijn skeelers staat, onderuit. Ik kon geen kant op, waardoor ik moest springen. Ik deed nog wel een poging, maar werd daardoor gelanceerd.

Gevolg was een harde kennismaking met het asfalt. Waar ik normaal gespoken zo snel mogelijk weer opsta, bleef ik nu even versuft liggen. Direct merkte ik dat ik flink geraakt was. Ik was hard op mijn hoofd, schouder en borstkas geland en had moeite weer op te staan. Bewegen deed zeer aan mijn schouder en borstkas, maar ik had niet het gevoel dat er wat gebroken was.

Voor de zekerheid ben ik 's avonds alsnog bij de eerste hulp in het ziekenhuis langs geweest. Daar constateerde de arts gelukkig dat ik geen hersenschudding had en dat ik, zoals ik zelf al verwachtte, zowel mijn schouder als ribben gekneusd heb. Daardoor moest ik dus ook de wedstrijd in Almere laten schieten, want diep ademhalen deed veel pijn, net als zwaaien met mijn arm.

Balen dus, om op zo'n manier, buiten mijn schuld om, twee wedstrijden te moeten missen. Inmiddels zijn we twee nachten verder en zakt de kneusing al wat af. Vandaag zal ik proberen een uurtje te fietsen, om vervolgens te kijken hoe snel het herstel is. Als dat voorspoedig zit start ik misschien nog op het NK baan. Ik verwacht sowieso weer fit te zijn voor de baanmarathon driedaagse eind mei.

Uitslag:
1.   Gary Hekman (Nefit)
2.  
Shane Dobbin (Cado Motus)
3.   Roy Boeve (Habovo)
dnf. Ard Veneman (Slager Multidiensten / Van Houten Keukens)
Complete uitslag


Foto's via Harm de Boer Fotografie