Na de wedstrijden in
't Veld en Julianadorp, waar het niet liep, was het tijd voor een
fysieke check. Nadat het lichaam weer in orde is heb ik afgelopen
weekend opnieuw een goede wedstrijd gereden in Utrecht.
De valpartij in Steenwijk heeft mij uiteindelijk langer parten gespeeld dan verwacht en ik eerst wilde toegeven. De schade leek eerst mee te vallen en ruim een week later reed ik de wedstrijden in Staphorst en Haulerwijk al weer uit. Daarna kwam er een terugslag, want zowel de wedstrijd in 't Veld als het NK in Julianadorp was ik niet goed en moest ik voortijdig lossen uit het peloton. Balen, vooral omdat ik niet direct een goede verklaring had.
Na het NK heb ik besloten een afspraak te maken bij de sportgeneeskunde in Groningen om mijn lichaam even na te laten kijken. Daar verwezen ze me door naar een manueel therapeut. Normaal ben ik wat sceptisch over zulke behandelingen, maar reeds na één behandeling is die scepsis verdwenen. De therapeut heeft mijn rug gekraakt waarna mijn rug en heupen direct een stuk soepeler zijn en het skeeleren veel minder kracht kost.
De eerste training was het even wennen aan de extra bewegingvrijheid, maar na die gewenning heb ik goed getraind de afgelopen week. Om wat wedstrijdritme op te doen heb ik vrijdagavond het NK weg in Biddinghuizen gereden. Ik miste nog wat scherpte maar het goede gevoel was er ook in de wedstrijd, dus ik ging een dag later met vertrouwen naar Utrecht.
De wedstrijd in Utrecht stond dit jaar voor het eerst op de kalender en werd georganiseerd op een wielerbaan. Die wielerbaan was aangelegd op een oude vuilnisbelt. Het parcours bestond uit twee lussen, met een lengte van ruim twee kilometer, met iedere ronde een flinke klim. Enige nadeel van het parcour is dat het redelijk smal is, waardoor passeren lastig is.
Ik besloot om me gedurende het begin van de koers rustig te houden, om me wat te sparen en zo in ieder geval te zorgen dat ik weer uit zou rijden. Meerijden ging makkelijk en ik zat telkens goed voorin, net als aan het begin van dit seizoen. Ik had zelfs over en kon een paar keer meespringen, die groepen kregen echter niet de ruimte.
Uiteindelijk reed er een omvangrijke kopgroep weg, met daarin alle grote ploegen vertegenwoordigd. Daar mee leek de wedstrijd wel beslist. In het peloton waren er een aantal rijders die de sprong nog probeerden te maken, ik sprong ook een keer mee, maar we kwamen niet weg. Dat kostte me wel even flink wat kracht en daarna moest ik even rustig aan doen om te herstellen. Doordat het peloton niet stilviel werd de kopgroep alsnog teruggepakt. Niet veel later reed er alsnog een kopgroep van drie rijders weg, die niet meer teruggezien werd. In de sprint van die kopgroep pakte Pascal Briand die winst voor Geert Plender en Geert-Jan van der Wal.
Het peloton maakte zich op voor de sprint om de vierde plaats en ik was weer hersteld om mee te sprinten. Ik raakte echter in het gedrang en verloor flink wat plaatsen. Vervolgens was er niet de ruimte om opnieuw naar voren te rijden, omdat het parcours zo smal was. De laatste 5 kilometer was dus wachten op een gaatje om naar voren te rijden, dat uiteindelijk niet kwam. Me niet echt meer kunnen mengen in de pelotonssprint, maar toch een goed gevoel. Eén van de betere wedstrijden dit jaar en de bevestiging dat de vorm er wel is. Die komt er nu ook uit, mede dankzij de manueel therapeut.
Komend weekend wacht mij een zware uitdaging. Ik ga niet van start in Nederland, maar reis af naar Frankrijk. Daar wordt komend weekend de 24 uur van Le Mans verreden en ik maak deel uit van het Bont Enduro team, dat een gooi naar de overwinning wil gaan doen. Het zal mijn eerste 24-uurs race worden, maar het is iets wat ik altijd nog een keer heb willen doen. Zeker met zo'n sterk team is dat een mooie kans, die ik niet wilde laten lopen.
Uitslag:
1. Pascal Briand (Skatemill/Powerslide)
2. Geert Plender (Univé/Stouwdam/CadoMotus)
3. Geert-Jan van der Wal (Nefit)
32. Ard Veneman (Slager Multidiensten / Van Houten Keukens)
Foto's via Adolfse Fotografie
De valpartij in Steenwijk heeft mij uiteindelijk langer parten gespeeld dan verwacht en ik eerst wilde toegeven. De schade leek eerst mee te vallen en ruim een week later reed ik de wedstrijden in Staphorst en Haulerwijk al weer uit. Daarna kwam er een terugslag, want zowel de wedstrijd in 't Veld als het NK in Julianadorp was ik niet goed en moest ik voortijdig lossen uit het peloton. Balen, vooral omdat ik niet direct een goede verklaring had.
Na het NK heb ik besloten een afspraak te maken bij de sportgeneeskunde in Groningen om mijn lichaam even na te laten kijken. Daar verwezen ze me door naar een manueel therapeut. Normaal ben ik wat sceptisch over zulke behandelingen, maar reeds na één behandeling is die scepsis verdwenen. De therapeut heeft mijn rug gekraakt waarna mijn rug en heupen direct een stuk soepeler zijn en het skeeleren veel minder kracht kost.
De eerste training was het even wennen aan de extra bewegingvrijheid, maar na die gewenning heb ik goed getraind de afgelopen week. Om wat wedstrijdritme op te doen heb ik vrijdagavond het NK weg in Biddinghuizen gereden. Ik miste nog wat scherpte maar het goede gevoel was er ook in de wedstrijd, dus ik ging een dag later met vertrouwen naar Utrecht.
De wedstrijd in Utrecht stond dit jaar voor het eerst op de kalender en werd georganiseerd op een wielerbaan. Die wielerbaan was aangelegd op een oude vuilnisbelt. Het parcours bestond uit twee lussen, met een lengte van ruim twee kilometer, met iedere ronde een flinke klim. Enige nadeel van het parcour is dat het redelijk smal is, waardoor passeren lastig is.
Ik besloot om me gedurende het begin van de koers rustig te houden, om me wat te sparen en zo in ieder geval te zorgen dat ik weer uit zou rijden. Meerijden ging makkelijk en ik zat telkens goed voorin, net als aan het begin van dit seizoen. Ik had zelfs over en kon een paar keer meespringen, die groepen kregen echter niet de ruimte.
Uiteindelijk reed er een omvangrijke kopgroep weg, met daarin alle grote ploegen vertegenwoordigd. Daar mee leek de wedstrijd wel beslist. In het peloton waren er een aantal rijders die de sprong nog probeerden te maken, ik sprong ook een keer mee, maar we kwamen niet weg. Dat kostte me wel even flink wat kracht en daarna moest ik even rustig aan doen om te herstellen. Doordat het peloton niet stilviel werd de kopgroep alsnog teruggepakt. Niet veel later reed er alsnog een kopgroep van drie rijders weg, die niet meer teruggezien werd. In de sprint van die kopgroep pakte Pascal Briand die winst voor Geert Plender en Geert-Jan van der Wal.
Het peloton maakte zich op voor de sprint om de vierde plaats en ik was weer hersteld om mee te sprinten. Ik raakte echter in het gedrang en verloor flink wat plaatsen. Vervolgens was er niet de ruimte om opnieuw naar voren te rijden, omdat het parcours zo smal was. De laatste 5 kilometer was dus wachten op een gaatje om naar voren te rijden, dat uiteindelijk niet kwam. Me niet echt meer kunnen mengen in de pelotonssprint, maar toch een goed gevoel. Eén van de betere wedstrijden dit jaar en de bevestiging dat de vorm er wel is. Die komt er nu ook uit, mede dankzij de manueel therapeut.
Komend weekend wacht mij een zware uitdaging. Ik ga niet van start in Nederland, maar reis af naar Frankrijk. Daar wordt komend weekend de 24 uur van Le Mans verreden en ik maak deel uit van het Bont Enduro team, dat een gooi naar de overwinning wil gaan doen. Het zal mijn eerste 24-uurs race worden, maar het is iets wat ik altijd nog een keer heb willen doen. Zeker met zo'n sterk team is dat een mooie kans, die ik niet wilde laten lopen.
Uitslag:
1. Pascal Briand (Skatemill/Powerslide)
2. Geert Plender (Univé/Stouwdam/CadoMotus)
3. Geert-Jan van der Wal (Nefit)
32. Ard Veneman (Slager Multidiensten / Van Houten Keukens)
Foto's via Adolfse Fotografie