Vrijdagavond stond
in Vorden de derde wedstrijd voor de Holland Inline Cup op het
programma. Een nieuw parcours, wat zorgde voor een zware wedstrijd. Ik
reed mijn beste wedstrijd van dit seizoen, maar maakte uiteindelijk een
verkeerde beslissing.
De organisatie in Vorden heeft jarenlang een wedstrijd voor de World on Wheels competitie georganiseerd en was op datzelfde parcours ook al eens gastheer van het NK. De organisatie besloot het dit jaar over een andere boeg te gooien en het industrieterrein te verlaten en gedurende de feestweek het centrum van Vorden op te zoeken. Dat leverde een zwaar parcours op met een lange klinkerstrook als finishstraat, met in die finishstraat veel publiek dat zeer enthousiast het peloton aanmoedigde.
In de omgeving van Vorden had de organisatie een parcours uitgezet met twee klinkerstroken, met een totale lengte van ruim 1,5 kilometer. De start was in het centrum op de langste klinkerstrook, waarna we via de grote weg al snel op de tweede klinkerstrook aankwamen. Vervolgens slingerde het parcours zich door de bossen rondom Vorden richting de grote weg naar Vorden om zo op de tweede klinkerstrook te finishen. Een mooi en selectief parcours wat zeker een mooie wedstrijd op zou gaan leveren. Negen ronden stonden er het peloton te wachten om zo 75 kilometer later weer in Vorden te finishen.
Na mijn val in Steenwijk en de ziekte na Le Mans voelde ik me afgelopen week sinds lange tijd weer helemaal fit. Het trainen ging lekker en ik ging dan ook met vertrouwen naar Vorden. Het peloton ging nog rustig van start in afwachting wat hun te wachten stond, maar al snel was het thuisrijder Arjan Mombarg die de benen nam. Niet veel later bleek dat hij als deel van het organisatiecommite het parcours beter kende dan de jury. Bij het opdraaien van de grote weg ging de juryauto links, echter Mombarg wist de weg en ging rechts. Gevolg was dat de helft van het peloton verkeerd werd gestuurd en er gewacht werd tot ze terug waren.
Na ongeveer twee ronden zat de ontsnappingspoging van Mombarg erop en brandde de wedstrijd echt los. Er ontsnapte een kopgroep met daarbij Gary Hekman en ook Frank Fiers. Fiers stond voor de start van de wedstrijd in Vorden hoog in het klassement en dat was dus reden voor een aantal ploegen om de jacht te openen. Nadat die kopgroep teruggepakt werd volgden er snel nieuwe aanvallen. Dat resulteerde uiteindelijk in een kopgroep van zeven rijders. Even later kwam er vanuit het peloton reactie. Jan van Loon en Mark Horsten sprongen weg en nadat ik al een paar keer vaker mee had gezeten sprong ik ook nu alert mee.
Niet veel later kregen we gezelschap van Gary Hekman, maar de samenwerking was niet optimaal, waarop Gary Hekman nog een keer versnelde. Ik twijfelde en was bang me op te blazen, waardoor ik op een gaatje kwam te zitten. Ik besloot om me terug te laten zakken, maar toen ik achterom keek en vervolgens nog anderhalve minuut moest wachten op het peloton moest wachten wist ik dat ik de verkeerde beslissing had genomen. De drie sloten namelijk niet veel later aan bij de kopgroep. Op deze manier had ik de kans om een goede uitslag te rijden laten lopen.
Terug in het peloton werd er op enkele demarrages niet meer gereden en ging het peloton af op een sprint. In de sprint wist ik me goed te plaatsen, maar durfde ik met het opdraaien van de klinkerstrook niet de risico's te nemen die een aantal anderen wel namen, waardoor ik mijn goede uitgangspositie kwijt raakte en uiteindelijk alf 25e finishte. Een dubbel gevoel dus achteraf, zeer tevreden dat nu ik eindelijk fit ben de goede vorm zich ook vertaalt in een goede wedstrijd. Echter had ik wat meer vertrouwen in eigen kracht moeten hebben en gewoon tot het uiterste moeten gaan om bij de kopgroep te komen. Belangrijkste is echter dat de vorm terug en ik heb meegedaan in de wedstrijd in plaats van slechts meerijden. Als laatste wil ik de organisatie een groot compliment maken voor een perfect georganiseerde wedstrijd op een mooi en selectief parcours.
Uitslag:
1. Gary Hekman (Nefit)
2. Mark Horsten (Skatemill / Powerslide)
3. Karlo Timmerman (Habovo)
25. Ard Veneman (Slager Multidiensten / Van Houten Keukens)
Foto's via TIMS Imaging
De organisatie in Vorden heeft jarenlang een wedstrijd voor de World on Wheels competitie georganiseerd en was op datzelfde parcours ook al eens gastheer van het NK. De organisatie besloot het dit jaar over een andere boeg te gooien en het industrieterrein te verlaten en gedurende de feestweek het centrum van Vorden op te zoeken. Dat leverde een zwaar parcours op met een lange klinkerstrook als finishstraat, met in die finishstraat veel publiek dat zeer enthousiast het peloton aanmoedigde.
In de omgeving van Vorden had de organisatie een parcours uitgezet met twee klinkerstroken, met een totale lengte van ruim 1,5 kilometer. De start was in het centrum op de langste klinkerstrook, waarna we via de grote weg al snel op de tweede klinkerstrook aankwamen. Vervolgens slingerde het parcours zich door de bossen rondom Vorden richting de grote weg naar Vorden om zo op de tweede klinkerstrook te finishen. Een mooi en selectief parcours wat zeker een mooie wedstrijd op zou gaan leveren. Negen ronden stonden er het peloton te wachten om zo 75 kilometer later weer in Vorden te finishen.
Na mijn val in Steenwijk en de ziekte na Le Mans voelde ik me afgelopen week sinds lange tijd weer helemaal fit. Het trainen ging lekker en ik ging dan ook met vertrouwen naar Vorden. Het peloton ging nog rustig van start in afwachting wat hun te wachten stond, maar al snel was het thuisrijder Arjan Mombarg die de benen nam. Niet veel later bleek dat hij als deel van het organisatiecommite het parcours beter kende dan de jury. Bij het opdraaien van de grote weg ging de juryauto links, echter Mombarg wist de weg en ging rechts. Gevolg was dat de helft van het peloton verkeerd werd gestuurd en er gewacht werd tot ze terug waren.
Na ongeveer twee ronden zat de ontsnappingspoging van Mombarg erop en brandde de wedstrijd echt los. Er ontsnapte een kopgroep met daarbij Gary Hekman en ook Frank Fiers. Fiers stond voor de start van de wedstrijd in Vorden hoog in het klassement en dat was dus reden voor een aantal ploegen om de jacht te openen. Nadat die kopgroep teruggepakt werd volgden er snel nieuwe aanvallen. Dat resulteerde uiteindelijk in een kopgroep van zeven rijders. Even later kwam er vanuit het peloton reactie. Jan van Loon en Mark Horsten sprongen weg en nadat ik al een paar keer vaker mee had gezeten sprong ik ook nu alert mee.
Niet veel later kregen we gezelschap van Gary Hekman, maar de samenwerking was niet optimaal, waarop Gary Hekman nog een keer versnelde. Ik twijfelde en was bang me op te blazen, waardoor ik op een gaatje kwam te zitten. Ik besloot om me terug te laten zakken, maar toen ik achterom keek en vervolgens nog anderhalve minuut moest wachten op het peloton moest wachten wist ik dat ik de verkeerde beslissing had genomen. De drie sloten namelijk niet veel later aan bij de kopgroep. Op deze manier had ik de kans om een goede uitslag te rijden laten lopen.
Terug in het peloton werd er op enkele demarrages niet meer gereden en ging het peloton af op een sprint. In de sprint wist ik me goed te plaatsen, maar durfde ik met het opdraaien van de klinkerstrook niet de risico's te nemen die een aantal anderen wel namen, waardoor ik mijn goede uitgangspositie kwijt raakte en uiteindelijk alf 25e finishte. Een dubbel gevoel dus achteraf, zeer tevreden dat nu ik eindelijk fit ben de goede vorm zich ook vertaalt in een goede wedstrijd. Echter had ik wat meer vertrouwen in eigen kracht moeten hebben en gewoon tot het uiterste moeten gaan om bij de kopgroep te komen. Belangrijkste is echter dat de vorm terug en ik heb meegedaan in de wedstrijd in plaats van slechts meerijden. Als laatste wil ik de organisatie een groot compliment maken voor een perfect georganiseerde wedstrijd op een mooi en selectief parcours.
Uitslag:
1. Gary Hekman (Nefit)
2. Mark Horsten (Skatemill / Powerslide)
3. Karlo Timmerman (Habovo)
25. Ard Veneman (Slager Multidiensten / Van Houten Keukens)
Foto's via TIMS Imaging